خانه / اخبار / ویژه نامه ماه مبارک رمضان

ویژه نامه ماه مبارک رمضان

بسم الله الرحمن الرحیم

ویژه نامه ماه مبارک رمضان

 اهمیت ماه مبارک رمضان در کلام معصومین (علیهم السلام)

محمد مهدوی؛کارشناسی ارشد فقه و اصول؛مدرس حوزه

به عنوان مقدمه ماه مبارک رمضان به عنوان ماه مهمانی خداوند دارای برکات خاصی است ماهی سرشار از حال معنوی که حسنات و فضیلت‌های فراوانی دارد به همین جهت برای نشان دادن ارزش معنوی و جایگاه این ماه در بین سایر ماه ها امامان و پیامبران احادیث زیادی را مطرح کردند که بنده چند نمونه از احادیث رو که در رابطه با فضیلت ماه مبارک رمضان وارد شده است را خدمت شما عرض می کنم.

خداوند متعال در سوره بقره آیه ۱۵۳ می فرمایند یا ایها الذین آمنو استعینوا بالصبر والصلاه ان الله مع الصابرین

در تفسیر این آیه روایت شده که منظور از صبر در این آیه روزه گرفتن است

امام صادق علیه السلام و السلام در حدیث دیگری از پیامبر گرامی اسلام نقل می کنند که روزی رسول خداوند به اصحاب خود فرمودند آیا دوست دارید که شما را به چیزی خبر دهم که اگر آن را انجام دهید شیطان از شما دور خواهد شد و به شما نزدیک نخواهد شد همان طوری که مشرق از مغرب دور است و به هم نزدیک نمی شوند اصحاب رسول خدا فرمودند بله یا رسول الله حضرت فرمودند آن کار روزه گرفتن است

دیگری که عرض کنم این است که به چه علت ماه رمضان را رمضان میگویند  پبامبر گرامی میفرمایند بخاطر این است که ماه رمضان گناهان را میسوراند.

قال النبی صلی الله علیه واله

أُعْطِيَتْ أُمَّتِي فِي شَهْرِ رَمَضَانَ خَمْساً لَمْ يُعْطَهُنَّ أُمَّةُ نَبِيٍّ قَبْلِي أَمَّا وَاحِدَةٌ فَإِذَا كَانَ أَوَّلُ لَيْلَةٍ مِنْ شَهْرِ رَمَضَانَ نَظَرَ اَللَّهُ عَزَّ وَ جَلَّ إِلَيْهِمْ وَ مَنْ نَظَرَ اَللَّهُ إِلَيْهِ لَمْ يُعَذِّبْهُ أَبَداً وَ أَمَّا اَلثَّانِيَةُ فَإِنَّ خَلُوفَ أَفْوَاهِهِمْ حِينَ يُمْسُونَ عِنْدَ اَللَّهِ عَزَّ وَ جَلَّ أَطْيَبُ مِنْ رِيحِ اَلْمِسْكِ وَ أَمَّا اَلثَّالِثَةُ فَإِنَّ اَلْمَلاَئِكَةَ يَسْتَغْفِرُونَ لَهُمْ فِي لَيْلِهِمْ وَ نَهَارِهِمْ وَ أَمَّا اَلرَّابِعَةُ فَإِنَّ اَللَّهَ عَزَّ وَ جَلَّ يَأْمُرُ جَنَّتَهُ أَنِ اِسْتَغْفِرِي وَ تَزَيَّنِي لِعِبَادِي فَيُوشِكُ أَنْ يَذْهَبَ عَنْهُمْ نَصَبُ اَلدُّنْيَا وَ أَذَاهَا وَ يَصِيرُوا إِلَى جَنَّتِي وَ كَرَامَتِي وَ أَمَّا اَلْخَامِسَةُ فَإِذَا كَانَ آخِرُ لَيْلَةٍ غَفَرَ لَهُمْ جَمِيعاً فَقَالَ رَجُلٌ فِي لَيْلَةِ اَلْقَدْرِ يَا رَسُولَ اَللَّهِ فَقَالَ أَ لَمْ تَرَ إِلَى اَلْعُمَّالِ إِذَا فَرَغُوا مِنْ أَعْمَالِهِمْ وُفُّوا[۱]

رسول خدا(صلی الله علیه و آله) فرمود: پنج چيز به امت من در ماه رمضان عطا شده است كه به امت هيچ پيغمبري پيش از من عطا نشده است:

يكي از آن پنج اين است كه چون شب اول ماه رمضان شود خداي عز و جل به آنان نظر كند و هر كس مورد توجه خداي شد هرگز او را عذاب نخواهد فرمود.

دوم آنكه بوي دهانشان بهنگام عصر نزد خداي عز و جل از مشك خوشبوتر باشد.

سوم آنكه فرشتگان شبانه روز براي آنان طلب آمرزش كنند.

چهارم آنكه خداي عز و جل بهشت را مامور فرمايد كه براي بندگانم آمرزش بطلب و خود را براي آنان بياراي تا مگر خستگي و آزار دنيا از جانشان بدر آيد و به بهشت و پذيرايي من در آيند.

پنجم آنكه چون شب آخر فرا رسد همگي آنان آمرزيده شوند مردي عرضكرد يا رسول الله در شب قدر آمرزيده شوند؟ فرمود: كارگران را نه بيني كه چون از كار فارغ شوند مزد خويش دريافت كنند.

مروری بر مضامین ادعیه ماه مبارک رمضان

علی اصغر ارزانی؛ کارشناسی ادبیات عرب؛کارشناسی ارشد فقه و اصول؛مدیرو مدرس حوزه

طلب آمرزش
بر اساس مفاهیم روایات و ادعیه این ماه ،ماه آمرزش گناهان است..
لذا با نگاهی به دعاهای این ماه میبنیم بخش عمده ای از خواسته های ما از خداوند متعال آمرزش گناهان است.که مبادا ماه تمام شود وهمچنان بار گناه بر دوش ما سنگینی کند:
«اَعوذُ بجلال وجهک الکریم اَن ینقضی عنّی شهر رمضان»
این مضمون در بسیاری از دعاها و مناجات‌های این ماه دیده می‌شود و راستی هم بدون آن, انسان از برکات این ماه محروم می‌ماند..

حج و زیارت خانه خدا

انجام حج و اعمال مناسک آن و تعظیم شعائر, زمینه‌ای برای شمول مغفرتِ الهی است. در دعاهای متعدد این ماه, توفیق زیارت خانه خدا و حرم پیامبر خواسته شده است و چون شب‌های قدر طبق خواسته‌ها و عمل‌های ما و مشیّت الهی, شب‌های تعیین سرنوشت و مقدّرات است, با اصرار از خدا خواسته شده که در مقدّرات حتمی این ماه, ناممان را جزء زائران بیت‌الله الحرام ثبت کند..
در دعای هر شب است
«… و أنْ تَجْعَلَ لی فی عامی هذا إلی بَیْتِکَ الحرامِ سَبیلاً حِجَّةً مَبرورةً »
در دعای هر شب است (پس از دعای افتتاح)
«… أن تَکْتُبَنی مِن حُجّاج بَیتکَ الحرامِ المَبرورُ حَجُّهم …»
در اعمال شب نوزدهم است
«اَللّهمَ اجْعَل فیما تَقْضی و تقدّرُ مِن الأمرِ المَحْتومِ …»

شهادت طلبی
از ارزش‌های مهم اسلام , شهادت طلبی و آرزوی کشته شدن در راه خداست مولا علی علیه السلام نیز همین آرزو را داشتند که سر انجام در همین ماه هم نصیبشان شد و میبنیم هر ملتی که شهادت طلب باشد موفق است و زیر سلطه نمی رود و اساسا شهادت طلبی یک جامعه موجب تقویت ایمان می شود.
در اعمال مشترکه ماه رمضان از جمله در دعایی این خواسته مطرح است:
«أسئَلَک أن تَجْعَلَ وَفاتی قَتلاً فی سبیلک تَحتَ رایةِ نبیّک مَعَ اولیائِک …».

یا  در دعایی از اعمال شب‌های ماه رمضان بعد از دعای افتتاح می‌خوانیم:
«وَقَتْلاً فی سَبیلِکَ فَوِفِّق لَنا».

نعمت‌های دنیوی

از مضامین دعاهای ان ماه به نکته بسیار مهمی می رسیم که اسلام هم دین معیشت است و هم معنویت و این دو با هم منافاتی ندارند لذا مومنین نباید ازمسله اقتصاد غافل شوند چه اقتصاد فردی چه اقتصاد اجتماعی که میبینیم رهبر حکیم انقلاب حضرت امام خامنه ای نیز در نامگذاری سالها به این موضوع توجه دارند.
اللهم ادخل علی اهل القبور….در این دعا که هر روز خوانده می شود خواسته ها و نعمتهای دنیوی مطرح است بی‌نیازی فقیران, سیری گرسنگان, پوشش بی‌جامگان, ادای قرض بدهکاران, گشایش برای گرفتاران, بازگشت غریبان, آزادی اسیران, اصلاح امور و شفای بیماری‌ها مطرح است..
در دعای شب بیست و سوم نیز در کنار حج و زیارت, طول عمر و وسعت رزق خواسته شده است.
«وَاجْعَل فیما تقضی و تُقّدر اَن تُطیلَ عُمری, تُوسِّعَ علیَّ فی رِزقی».
طول عمر در طاعت الهی و وسعت رزق از راه حلال,‌ از بهترین خواسته‌های بندگان است.

اوصاف خدا و درس توحید
اساس همه ادیان اسمانی توحید است و شاید بسیاری از مشکلات امروز جوامع بشری حاکم نبودن توحید است لذا در ادعیه این ماه فراوان به این موضوع توجه داده شده است


اهل بیت عصمت(ع)

محور دیگری که در دعاها مطرح است توجه دادن به مقام, فضیلت, جایگاه و نقش ائمه و عترت پیامبر(ص) است. یادکرد پیوسته و همه روزه آنان,‌نوعی تجدید عهد با «ولایت» و پیوند با «اهل بیت» است

در دعای افتتاح یکایک معصومین یاد می‌شوند. و نیز در عمل سوم از اعمال روزه‌های ماه رمضان, یک به یک با القاب و مشخّصات و ویژگی‌های ائمه اطهار نام برده شده است. این بخش از ادعیه نیز, تقویت کننده مبانی اعتقادی امامت و ولایت را تحکیم می‌کند و پیوند روحی با آنان را استوارتر می‌سازد.

ـ نزول قرآن

ماه رمضان, ماه نزول قرآن است. به ویژه شب قدر که به تصریح سوره قدر در این شب, قرآن نازل شده است. در دعاها نیز به این مضمون اشاره شده تا بندگان الهی به فضیلت ماه و وظایف عبادی در تلاوت کلام خدا بیشتر توجه کنند.

در دعای «یا علی یا عظیم» آمده است…»: الّذی أنزلتَ فیهِ القرآن «.

در دعای هر روز آمده است: .»اللّهم هذا شهرُ رمضان الّذی أنزلتَ فیه القرآن«…

در چندین دعای شب اول رمضان, در دعای قرآن بر سر گرفتن در شب‌های قدر «اَسْئَلُکَ بِکِتابِکَ المُنْزَل فیه«…
و موارد دیگر به این حقیقت اشاره شده است. باشد که مؤمنان, با قرآن بیشتر مأنوس باشند و از فیض تلاوت و تدبّر بهره‌مند شوند.

مضامین دعای افتتاح
از آن جا که بیش از دعاهای دیگر,‌خواندن دعای افتتاح در این ماه متداول است, مناسب است که محتوای این دعا برای مردم تشریح شود. با یک نگاه اجمالی می‌بینیم که سرفصل‌های مهم و مضامین عمده این دعا این‌هاست:
۱٫ صفات متعالی خداوند, درس توحید و معارف اعتقادی؛
۲٫ بیان نعمت‌ها و بزرگواری‌ها و کرامت‌های الهی در حق انسان و خطاپوشی او (عبودیّت)؛
۳٫ صلوات بر چهارده معصوم (پیوند ولایی با اهل بیت)؛
۴٫ دعا برای ظهور امام زمان و تشکیل دولت کریمه (بینش سیاسی شیعه)؛
۵٫ جایگاه و نقش رهبری و ولایت در جامعه ا»للهم به شَعْثَنا … تا «اله الحق آمین.
۶٫ شکوه به درگاه خدا و التجا برای فرج امام زمان(عج) (بحث انتظار و آینده)؛

آداب ماه مبارک رمضان

در کتاب شریف وسائل الشیعه برای اخلاق روزه دار در ضمن روایت مفصّلی می خوانیم: «روزه دار باید از دروغ، گناه، مجادله، حسادت، غیبت، مخالفت با حقّ، فحش و سرزنش و خشم، طعنه و ظلم و مردم آزاری، غفلت، معاشرت با فاسدان، سخن چینی و حرام خواری، دوری کند و نسبت به نماز، صبر و صداقت داشته و به یاد قیامت توجّه خاصّ داشته باشد». شرط حضور در این مهمانی، فقط تحمّل گرسنگی نیست. در حدیث می خوانیم: «کسی که از اطاعت رهبران آسمانی سرباز زند و یا در مسائل شخصی و خانوادگی با همسرش بدرفتار و نامهربان باشد ویا از تأمین خواسته های مشروع او خودداری کند و یا پدر و مادرش از او ناراضی باشند، روزه او قبول نیست وشرایط این ضیافت را به جای نیاورده است». روزه گرچه فوائد و منافع طبی از قبیل: دفع و برطرف شدن مواد زاید بدن در اثر گرسنگی را دارد؛ اما سحرخیزی ولطافت روح واستجابت دعا در ماه رمضان چیز دیگری است ومحروم واقعی کسی است که از این همه خیر وبرکت محروم باشد.

احکام مبتلابه در ماه مبارک رمضان

محمد سلحشور؛کارشناسی ارشد رشته فقه و اصول؛ مدرس حوزه

احکام روزه، مطابق با فتاوای ولی امر مسلمین، حضرت آیت الله العظمی امام خامنه ای (مدظله العالی)

 

روزه از مهمترين برنامه‏هاى خودسازى در اديان آسمانى است و بر امت‏هاى پيشين نيز واجب بوده است. از دستاوردهاى آن، پيدايش حالت معنوى و صفاى باطن، چشيدن طعم گرسنگى و تشنگى، بيدارى حسّ همدردى با محرومان، تقويت اراده و خويشتن دارى در برابر خواسته‏هاى نفس و يادآورى عطش و گرسنگى قيامت است. نقش روزه در سلامتى و تنظيم سوخت و ساز دستگاه­هاى بدن نيز ثابت شده است. حديث نبوى: «صوموا تصِحّوا» به همین تاثیر اشاره دارد و علاوه بر این موارد، خداوند اجر عظيمى به روزه‏داران خواهد داد.

حکم روزه ماه رمضان هنگام شیوع کرونا:

سؤال: در شرایط کنونی که بیماری کرونا شیوع پیدا کرده است، روزه گرفتن در ماه رمضان چه حکمی دارد؟

پاسخ: روزه به عنوان یک تکلیف الهی در حقیقت نعمت خاص خداوند بر بندگان است و از پایه های تکامل و اعتلاء روحی انسان به شمار می رود و بر امت های پیشین نیز واجب بوده است.

از آثار روزه پدید آمدن حالت معنوی و صفای باطن، تقوای فردی و اجتماعی، تقویت اراده و روحیه مقاومت در برابر سختی هاست و نقش آن در سلامت جسم انسان نیز روشن است و خداوند اجر عظیمی برای روزه داران قرار داده است.

روزه از ضروریات دین و ارکان شریعت اسلام است و ترک روزه ماه مبارک رمضان جایز نیست مگر آنکه فرد، گمان عقلایی پیدا کند که روزه گرفتن موجب:

  1. ایجاد بیماری
  2. و یا تشدید بیماری
  3. و یا افزایش طول بیماری و تأخیر در سلامتی می شود.

در این موارد روزه ساقط ولی قضای آن لازم است.

بدیهی است در صورتی که این اطمینان از گفته پزشک متخصص و متدین نیز به دست آید، کفایت می کند.

بنابراین اگر فردی نسبت به امور یاد شده خوف و نگرانی داشته و این خوف منشأ عقلایی داشته باشد، روزه ساقط ولی قضای آن لازم است.

مرجع تشخیص ضرر:

تشخیص تأثیر روزه در ایجاد بیماری یا تشدید آن و عدم قدرت بر روزه یا ضرر داشتن روزه بر عهدة مکلف است. پس اگر پزشک بگوید: روزه ضرر دارد ولی گفتة او موجب اطمینان یا ترس از ضرر نشود یا مکلف با تجربه دریافته باشد که روزه ضرر ندارد، باید روزه بگیرد، همچنین اگر پزشک بگوید: روزه ضرر ندارد ولی خودش بداند روزه برایش ضرر دارد یا خوف ضرر عقلایی داشته باشد، نباید روزه بگیرد و روزه بر او حرام است.

روزه دختربچه هایی که تازه به سن تکلیف رسیده اند:

 

دخترانی که تازه به سن بلوغ [۲] می‌رسند واجب است روزه بگیرند و ترک آن به صرف دشواری، ضعف جسمانی و مانند آن جایز نیست، مگر آنکه روزه برای آنها ضرر داشته یا تحمل آن با مشقت زیادی همراه باشد.

روزه زن باردار و شیرده:

  • زن بارداری كه زایمان او نزديك است؛ اگر می­ترسد که روزه برای جنین یا خودش ضرر داشته باشد، روزه بر او واجب نیست و در صورت اول (ضرر برای جنین) بايد براى هر روز يك مدّ طعام؛ يعنى گندم يا جو و مانند اينها (به عنوان فدیه) به فقير بدهد و بعد از ماه رمضان نیز قضای آن­را به­جا آورد و در صورت دوم که برای خودش ضرر دارد، باید روزه‌هايى را كه نگرفته، قضا نمايد و بنابر احتیاط فدیه نیز بدهد و در مورد زنی که زایمان او نزدیک نیست، احکام مذکور مبنی بر احتیاط وجوبی است.
  • اگر زن شیرده (خواه مادر بچّه یا دايه، با اجرت باشد يا بدون اجرت) به دلیل ترس از کم یا خشک شدن شیر، می­ترسد روزه برای کودک ضرر داشته باشد، روزه بر او واجب نیست و باید برای هر روز فدیه بدهد و قضای روزه را هم بعداً بگیرد، اما اگر روزه برای خود زن ضرر داشته باشد، بنابر احتیاط فدیه واجب است.
  • در دو مسالة فوق اگر تا ماه رمضان سال بعد روزه را نگیرد، در صورتی­که کوتاهی کرده باشد، علاوه بر قضا، کفارۀ تاخیر هم واجب می­شود ولی اگر به خاطر عذر، قضا را انجام نداده باشد، کفارة تاخیر ندارد و چنانچه این عذر، ترس ضرر برای فرزندش باشد، قضای روزه­ها را هر زمان که بتواند باید انجام دهد و اگر عذر، ترس ضرر برای خودش باشد، قضا ساقط می­شود و باید برای هر روز یک فدیه دهد.
  • پرداخت فدیه یا کفارة زن بر عهدة خودش است و بر شوهر واجب نیست، هرچند به خاطر بارداری یا شیردهی، روزه نگرفته باشد. همچنین کفاره یا فدیة فرزند بر عهدة پدر نیست. البته جایز است شوهر یا پدر به وکالت از زن یا فرزند، فدیه یا کفارۀ آنان را بپردازد.

روزه پیرمرد و پیرزن:

پیرمرد و پیرزنی كه گرفتن روزه برایشان مشقت دارد، گرفتن روزه بر آنان واجب نیست و باید برای هر روز یک مد طعام(مانند گندم، جو، برنج) به فقیر فدیه بدهند و اگر اصلاً توانايى روزه گرفتن ندارند، بنابر احتیاط باید فدیه بدهند و در هر دو صورت چنانچه پس از ماه رمضان بتوانند روزه بگیرند، بنابر احتیاط مستحب قضای روزه‌ها را بگیرند.

تزریقات برای روزه دار:

احتیاط واجب آن است که روزه‌دار از استعمال آمپول‌های تقویتی و آمپول‌هایی که به رگ تزریق می‌شود و همچنین انواع سِرُم‌ها خودداری کند ولی تزریق آمپول غیر تقویتی در عضله؛ مانند آنتی بیوتیک یا مسکن یا آمپول بی­حسی و نیز دارویی که  روی زخم‌ها و جراحت‌ها گذاشته می‌شود، اشکال ندارد.

مصرف قرص برای روزه دار:

خوردن قرص و مانند آن درصورتی­که برای درمان بیماری ضرورت داشته باشد، اشکال ندارد ولی روزه باطل می‌شود و باید قضای آن را بگیرد.

اگر هنگام استفاده از قرص­های زیر زبانی، آب دهان با آن آغشته شده باشد، در صورت بیرون ریختن آن، روزه صحیح است.

 

مقدار و کیفیت پرداخت فدیه و کفاره ی تاخیر:

مقدار فدیه و کفارة تأخیر، ۷۵۰ گرم گندم، آرد، نان، برنج يا ساير مواد غذايی است که باید به فقیر داده شود.

نمی توان به جای جنس کفاره، مبلغِ آن را به فقیر داد بلکه باید، طعام را به فقیر داد. همچنین نمی توان پول کفاره از جنس گندم را مثلا، حساب کرد و با آن برنج خرید و به فقیر داد بلکه هر طعامی که به فقیر داده می شود باید وزنش (که همان ۷۵۰ گرم است) مراعات شود. البته می توان مبلغ طعام مشخصی را محاسبه کرده و پول آن را نزد فقیرِ مورد اطمینان گذاشت، تا او به وکالت شما، طعامِ مشخص شده را خریداری کند.

 

ماه رمضان واهمیت کمک به محرومان

امام صادق در شبی بارانی از تاریکی و خلوتی کوچه­ ها استفاده کرد و تنها از منزل بیرون آمد. کیسه خود را به دوش گرفت و به سوی سایبان بنی­ ساعده که نیازمندان در آن جا جمع می ­شدند، به راه افتاد. معلّی بن خنیس او را دید و برای اینکه بداند او در دل شب کجا می­ رود، به دنبالش راه افتاد. از گوشه کیسه او چیزی بر زمین افتاد و گفت: «بار خدایا! آنچه را بر زمین افتاد به من بازگردان!» آن­گاه با عجله به راهش ادامه داد. معلّی جلو رفت و دید قرصی نان بر زمین افتاده است. آن را برداشت و به دنبال او راه افتاد. به او نزدیک ­تر شد و سلام کرد. او معلّی را از صدایش شناخت و پرسید: «تو معلّی هستی؟» پاسخ داد: «آری! فدایت شوم» معلّی قرص نان را به او داد. او گفت:«معلّی! بقیه نان­ها را هم جمع کن و به من بده!» معلّی چند قرص نان را نیز که به زمین افتاده بود، پیدا کرد و آن ها را در کیسه ریخت. کیسه بزرگ و سنگین بود. معلّی گفت: «ای فرزند رسول خدا! کیسه را به من بده تا بیاورم!» ولی او نپذیرفت و گفت: «نه، من خود به بردن آن سزاوارترم؛ ولی اگر خواستی می­ توانی همراه من بیایی». امام صادق  دوباره کیسه را به دوش گرفت و به سایبان بنی ­ساعده رفت. نیازمندان بسیاری از بارش باران بدان جا پناه آورده، همگی در همان­جا خوابیده بودند. امام در بالین هر کدام یک یا دو قرص نان گذاشت و با معلّی بازگشت. معلّی در راه پرسید: «فدایت شوم! آیا همگی اینان که شما در این دل شب برایشان نان می ­آوری، امامت شما را قبول دارند و از پیروان شما هستند؟» امام فرمود: «خیر، همه آن ها از پیروان ما نیستند؛ ولی انسان که هستند. البته اگر از پیروان ما بودند، ما به آن ها بیشتر کمک می کردیم»[۳]

کمک به محرومان، توشه سفر آخرت

شب بر چهره شهر پرده انداخته بود. دری باز شد و امام سجاد با کیسه­ ای بر دوش بیرون آمد و سراسیمه راه کوچه ­ها را در پیش گرفت. کوله ­بار سنگین بود و صدای نفس­ های او شنیده می­ شد. «زهری» او را دید و وی را دنبال کرد. خود را به او رسانید و سلام کرد. او ایستاد و پاسخ سلامش را گفت. زهری پرسید: «ای فرزند رسول خدا! در این دل شب کجا می ­روید. این کوله ­بار سنگین چیست که بر دوش نهاده ­اید؟» امام اندکی ایستاد. عرق پیشانی خود را پاک کرد و فرمود: «مسافر هستم و سفری در پیش دارم و این کوله­ بار، توشه راه من است. می ­برم تا آن را در جایی محفوظ کنم تا هنگام سفر به کارم آید». زهری اجازه خواست که به امام کمک کند؛ ولی امام سجاد نپذیرفت و فرمود: «من خود آن را می ­برم». زهری پافشاری کرد و امام فرمود: «زهری! تو را به خدا سوگند می­ دهم که مرا واگذاری و هر جا می­خواهی بروی». زهری از خدمت امام مرخص شد و رفت و حضرت نیز به راه خود ادامه داد.

روز بعد، زهری امام را دید. با تعجب از ایشان پرسید: «ای فرزند پیامبر خدا(ص)! دیشب شما را تنها دیدم که در کوچه ­های مدینه می ­رفتید و به من فرمودید که قصد سفر دارید، ولی می ­بینم هنوز به سفر نرفته ­اید؟» امام فرمود: «آری، سفری که از آن سخن گفتم، سفر آخرت بود و توشه ­ای که گفتم نیز توشه آخرت. آن را به فقرا دادم تا در وقت مرگ دستم خالی نباشد»[۴]

 

 

[۱] الخصال، ج ۲، ص ۳۱۷

[۲] . که بنا به نظر مشهور همان تکمیل نه سال قمری (برابر با ۸ سال و ۸ ماه و ۲۳ روز شمسی) است.

[۳] علل الشرائع، ج ۱، ص ۲۳۱، ح ۵

[۴]  بحار الانوار، ج ۴۷، ص ۲۰٫

درباره ی علی اصغر نخعی

مطلب پیشنهادی

گذری برزندگی نامه حضرت امام خمینی (ره)

زندگی نامه حضرت امام خمینی (ره) در بیستم جمادی الثانی سال ۱۳۲۰ه.ق همزمان با سالروز …